Hetzelfde mens, andere factoren

De telefoon gaat. Het is mijn vriend David: ‘Ik kijk ernaar uit vandaag! Gaan we nog steeds zwemmen?’

Door hard te werken zowel privé als zakelijk ben ik de tel kwijtgeraakt. Ik was vergeten dat ik had beloofd om David voor het eerst openwaterzwemmen te begeleiden, nadat hij vorig jaar op 48-jarige leeftijd zwemles kreeg.#situational awareness

Dit was wel het laatste wat ik wilde doen, maar ik was juist degene geweest die hem had overgehaald om deze uitdaging aan te gaan. Ik kon hem niet teleurstellen – dat zou onbeleefd zijn. ‘Absoluut! Ik kijk er ook enorm naar uit,’ #cultural norm

Ik had helemaal niets voorbereid. Ik wist zelfs niet waar mijn zwemspullen lagen. Ik vroeg Dave: ‘Kun jij de lunchpakketten en uitrusting meenemen?’ (gelukkig, dat bespaarde mij werk) #workload management

Vervolgens dacht ik aan mijn dochter. Ze had een moeilijk begin gehad op de universiteit. Onderweg naar het meer vroeg ik me af hoe ik haar kon helpen. Eigenlijk zou ik moeten denken aan het zwemmen, en met name welke invloed de weersomstandigheden van vandaag op ons zouden hebben. #distraction

Tijdens het rijden bleef ik maar nadenken over de problemen van mijn dochter. Toen ik bij het meer aankwam, zag het er somber en koud uit; ik realiseerde me plots dat ik helemaal geen rekening had gehouden met het weer of de watertemperatuur. Ach ja, ik heb hier al zo’n 30 tot 40 keer gezwommen – het zou vast wel goedkomen.#confirmation bias

We gingen het water in; het was ongelooflijk koud. Kouder dan ooit tevoren, maar David volgde mijn voorbeeld zonder te aarzelen, omdat hij mij vertrouwde. Ik ben immers de ervaren zwemmer.#authority gradient

Vervolgens begonnen we met het zwemtraject dat ik snel in mijn hoofd had uitgestippeld, maar dit voelde helemaal niet goed. Ik wist dat ik ons op een verkeerde route had gezet en daarmee David – mijn teamgenoot – blootstelde aan gevaar, toch werd mijn oordeel nog steeds vertroebeld door de druk om hem niet teleur te stellen.#plan continuation bias

Langzaam herinnerde ik me wat ik al jaren over openwaterzwemmen had geleerd: het risico op kramp, onderkoeling of shock. In koud water verplaatst het lichaam immers het bloed naar de vitale organen. Dat alles kan zich in een mum van tijd afspelen. Mijn gedachten werden helderder: er is echt gevaar als we langer in dit water blijven.
Ik besloot daarom om het zwemmen te beëindigen en de situatie zo goed mogelijk te herstellen.#decision making

De veranderende omgevingen waarin we werken en ontspannen, kunnen grote invloed hebben op zowel onze fysieke als cognitieve vermogens. Daarom is het begrijpen van menselijke factoren belangrijk in alle aspecten van het leven en werk.#Human Factors for Business

NobelProg
Kwalitatieve trainingen in geavanceerde technologieën,
nu ook met nadruk op menselijke factoren.